KULTURA MUZYCZNA


Muzyka jest jedną z najbogatszych i najdoskonalszych sztuk pięknych, jakie na przestrzeni historii zdołał wykształcić człowiek wspomagany mocą rozumu, uczucia i twórczej wyobraźni. Nieczuła na upływ czasu, święci dziś triumfy wśród rzesz słuchaczy bez względu na ich wiek, różnice pokoleniowe, narodowość czy zawód. Nie ulega jednak wątpliwości, że jest ona językiem uniwersalnym, zrozumiałym dla każdego człowieka. Zbliża, łączy i inspiruje. Wielu ludzi zachwyciła do tego stopnia, że stała się sensem ich życia. O fascynacji muzyką najlepiej dowodzi entuzjazm, jaki na całym świecie budzą wielkie wydarzenia muzyczne; świadczy o niej powstawanie nowych zespołów i orkiestr. Jednym z ważniejszych powodów, dla których szukamy kontaktu ze światem dźwięków, jest tkwiąca w nas potrzeba obcowania z pięknem. Doznawanie wzruszeń wywoływanych muzyką wzbogaca naszą osobowość, pogłębia wrażliwość, a także przynosi nam wiele radości.
Edukacja artystyczna, by móc inspirować, tworzyć kulturalne i głęboko humanistyczne wartości, musi być otwarta i dostępna dla wszystkich obywateli kraju, a szczególnie dla młodego pokolenia Polaków. Kształtując ich postawy estetyczne sztuka muzyczna równocześnie wychodzi naprzeciw ambicjom i aspiracjom społeczeństwa czerpiąc swą kreatywną siłę zarówno z wielkich tradycji kulturalnych naszego narodu, jak i z tradycji kultury europejskiej, z którą Polska była od wieków związana. Najskuteczniejszą drogą do rozumienia muzyki, do głębszego jej poznania i przeżywania jest gra na instrumentach, śpiewanie pieśni a także własna twórczość.
Akordeon, jeden z najpopularniejszych obecnie instrumentów, spełnia znaczną rolę w upowszechnianiu kultury muzycznej. Zdobył on w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat szczególne uznanie i cieszy się olbrzymim powodzeniem wśród szerokich rzesz amatorów muzyki w całym cywilizowanym świecie. Możliwość wykonywania wielogłosowej melodii z prostym podkładem harmonicznym w formie akompaniamentu akordowego, przenośność instrumentu, a także łatwość opanowania podstawowych elementów techniki gry - wpłynęły w dużym stopniu na tak wielkie rozpowszechnienie się akordeonu. Oprócz wykorzystywania go do solowych interpretacji, pełni funkcje, m.in. instrumentu akompaniującego, konstruującego harmonię, rytmicznego i melodycznego w rozmaitych zespołach prezentujących różne style muzyczne. Akordeon doskonale łączy się kolorystycznie w wszelkimi instrumentami, ale zawsze wyróżnia się w sumarycznej barwie swoją odrębnością sonoryczną. Wprowadzenie zmian w konstrukcji instrumentu, dodanie do mechanizmu strony basowo-akordowej manuału melodycznego, osiągnięcie znacznie większej szlachetności brzmienia szaty dźwiękowej sprawiło, że akordeon wkroczył w dziedzinę muzyki artystycznej i zyskuje coraz więcej znakomitych wykonawców, osiągających w swej grze poziom wirtuozowski. Możliwości dynamiczne, artystyczne i barwowe są w akordeonie tak szerokie, że tylko od umiejętności, wrażliwości i wyobraźni instrumentalisty zależy wykorzystanie tego ogromnego potencjału. Wszelkie techniki wykonawcze (m. in. legato, non legato, staccato, portato, tremolando, arpeggio, glissando, wibrato) dostępne innym instrumentom melodycznym oraz perkusyjnym są możliwe w realizacji. Muzyką akordeonową interesują się także kompozytorzy, toteż spotykamy się już z bardzo wartościowymi utworami oryginalnymi na ten instrument. Polscy artyści jak i współcześni kompozytorzy włożyli ogromny wkład w rozwijającą się literaturę akordeonową. Jest ona obecnie znana i niezwykle ceniona nie tylko w Polsce ale i poza granicami kraju. To wszystko świadczy, że nowoczesne metody kształcenia, większe możliwości techniczne akordeonu znajdują się w fazie ciągłego rozwoju, zaś pomysłowość konstruktorów i budowniczych instrumentu wydaje się jeszcze niewyczerpana.