TWÓRCA POLSKIEJ SZKOŁY AKORDEONOWEJ


   Prof. WŁODZIMIERZ LECH PUCHNOWSKI, urodził się dnia 28 lutego 1932 roku w Warszawie w rodzinie nauczycielskiej. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w domu rodzinnym w 1938 roku pod kierunkiem matki, kontynuując ją od 1939 roku w Konserwatorium Muzycznym w Wilnie. Po przyjeździe do Białegostoku w 1945 roku wstąpił do gimnazjum i do Instytutu Muzycznego sióstr Frankiewicz. W latach 1946-1950 lekcje gry na fortepianie pobierał u Z. Mularczykowej w Konstancinie pod Warszawą, a później u pedagoga warszawskich szkół muzycznych K. Fangorowej. W tym też czasie sam uczył się gry na akordeonie. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1950 roku wstąpił do szkoły muzycznej l stopnia nr 1 w Warszawie, gdzie do roku 1954 uczęszczał do klasy akordeonu J. Orzechowskiego. W latach 1954-1956 kontynuował naukę w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej nr 1 w Warszawie na wydziale instruktorskim. W latach 1951-1955 był studentem Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie studiował filologię angielską uzyskując dnia 27 czerwca 1955 roku tytuł magistra. W latach 1956 - 1959 jako stypendysta Ministra Kultury i Sztuki odbył studia muzyczne w zakresie akordeonu i dyrygentury chóralnej w Franz Liszt Musikhochschule w Weimarze (Niemcy - NRD) oraz podyplomowy staż w Instytucie Muzycznym w Trossingen (Niemcy - RFN)
Pracę pedagogiczną Wł. L. Puchnowski rozpoczął w 1950 roku jako nauczyciel muzyki w ruchu amatorskim nauczając gry na akordeonie i prowadząc chóry. W latach 1954-1973 pracował jako nauczyciel w szkołach muzycznych l l II stopnia w Warszawie. Od 1961 roku do chwili obecnej pracuje w AMFC w Warszawie w latach: 1961-1964 jako nauczyciel na godzinach zleconych, 1965-1972 na stanowisku wykładowcy, 1972-1983 na stanowisku docenta, początkowo kontraktowego, a od 1974 roku etatowego. Z chwilą uzyskania tytułu naukowego profesora w 1983 roku na stanowisku profesora nadzwyczajnego i od 1992 roku na stanowisku profesora zwyczajnego. Jako pedagog Wł. L. Puchnowski wykształcił 83 magistrów sztuki. Przygotował 54 laureatów konkursów krajowych i międzynarodowych, prowadził intensywne kształcenie kadry nauczycielskiej na: 65 kursach centralnych ogólnopolskich i 155 seminariach metodycznych. Kształcił kadrę akademicką będąc promotorem, opiekunem i opiniodawcą:14 postępowań kwalifikacyjnych l-go stopnia, 14 postępowań kwalifikacyjnych ll-go stopnia oraz 15 postępowań do tytułu naukowego profesora sztuki muzycznej, w tym 5 postępowań na uczelniach zagranicznych (Niemcy, Rosja, Białoruś). Szczególną troską otaczał utalentowaną młodzież kształcąc Ją na 41 kursach mistrzowskich m.in.: w Polsce, Austrii, Danii, Holandii, Jugosławii, Norwegii, Niemczech, Szwecji oraz w uczelniach muzycznych Berlina, Hannoveru, Helsinek, Kopenhagi, Linzu, Trossingen i innych. W okresie swej kariery pedagogicznej Wł. L. Puchnowski pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji: kierownika działu akordeonu w Centralnym Ośrodku Pedagogicznym Szkolnictwa Artystycznego (1960 - 1965), kierownika Studium Pedagogicznego w Instytucie Pedagogiki Muzycznej PWSM/AMFC w Warszawie (1974 - 1981), prorektora AMFC (1981 -1984), oraz kierownika zakładu i międzyuczelnianej katedry akordeonistyki (od 1979 do 2002r.).
Jego wiedza, doświadczenie zawodowe i aktywność powodowały, że był wybierany do pełnienia najróżniejszych funkcji społecznych takich jak: rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki (od 1964 roku), członek Rady Artystycznej Zjednoczenia Przemysłu Muzycznego (1965 - 1980), członek kolegium redakcyjnego Poradnika Muzycznego LIM (1970 - 1982), członek senatu AMFC i przewodniczący senackich komisji (od 1979 roku), członek Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego II kadencji (1985 -1988), członek, ekspert, wiceprzewodniczący i przewodniczący Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1985 - 1996), członek Międzyresortowego Zespołu do spraw kształcenia, dokształcania i doskonalenia nauczycieli (1986 - 1990), członek Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej dla nauczycieli szkolnictwa artystycznego (1986 -1998).
Działalność artystyczna:
Wł. L. Puchnowski, laureat dwóch konkursów międzynarodowych: solistycznym w Warszawie w 1955 roku (III nagroda) i kameralnego w Annemasse, Francja, 1972 (l nagroda) rozpoczął działalność artystyczną i zawodową dnia 28.11.1946 roku koncertem Młodzieżowej Orkiestry Harcerskiej. Od tego momentu aż do 1989 roku prowadził intensywną działalność koncertową solową, a później kameralną z założonym przez siebie w 1961 roku Warszawskim Kwintetem Akordeonowym. Występował na antenie rozgłośni radiowych i telewizyjnych w Polsce, Niemczech, Francji, krajów skandynawskich i Korei. Brał udział w 25 festiwalach muzycznych m.in. w Warszawskiej Jesieni; występował na estradach filharmonii, szkół i domów kultury prezentując swą sztukę wykonawczą na terenie całej Polski, wielu krajów Europy i dalekiej Azji. Współpracował z Krajowym Biurem Koncertowym, Polską Agencją Artystyczną (PAGART) i towarzystwami muzycznymi. Jego osiągnięcia artystyczne zostały zapisane na 4 płytach analogowych, 2 CD oraz 1 kasecie. Większość zapisów to autentyczne żywe nagrania z sal koncertowych. Działalność koncertowa Wł. L. Puchnowskiego zamyka się blisko 2000 koncertami: w tym 428 występami solowymi, oraz 1572 kameralnymi.
Działalność naukowa Wł. L. Puchnowskiego nie była dziełem przypadku. Ten wszechstronnie wykształcony człowiek, mgr nauk humanistycznych, artysta muzyk o szerokiej wiedzy teoretycznej stwierdził po podjęciu pracy zawodowej, że przyjdzie mu prowadzić badania w czterech zasadniczych kierunkach: pedagogice muzycznej, twórczości artystycznej, historii instrumentu oraz konstrukcji i budowie akordeonu. Jego wieloletnie badania zaowocowały 90 pozycjami tj.: podręczniki, książki, opracowania twórcze literatury muzycznej, rozprawy, doniesienia naukowe; 43 artykułami w czasopismach krajowych i zagranicznych; 59 recenzjami i opiniami dzieł artystycznych i naukowych; 69 ekspertyzami i opracowaniami dla potrzeb przemysłu muzycznego; 16 przedmowami do innych publikacji; 28 opracowanymi programami nauczania; 35 referatami wygłoszonymi na 35 sesjach i sympozjach naukowych oraz 56 prowadzonymi pracami dyplomowymi.
Do jego najważniejszych publikacji należą między innymi:
Zarys historii akordeonistyki w Polsce, AMFC, Warszawa, 1986;
Polnischer Aufbruch in Ungewisse "Neue Musikzeitung", Rok 41, Monachium, 1991;
Katalog polskiej oryginalnej literatury akordeonowej (współautor Z. Koźlik), AMFC, Warszawa, 1989;
Założenia konstrukcyjne i dyspozycje muzyczno techniczne standaryzacji procesu produkcji akordeonów, AMFC, Warszawa, 1996;
Szkoła miechowania i artykulacji akordeonowej, PWM, Kraków, l wyd., 1964, ll wyd. 1980;
Weltmusik, Wien, 1968;
Sposoby kształtowania dźwięku na akordeonie, MP z nr 83, COPSA, Warszawa, 1965;
Volksmusiklehrerverlag, Trossingen, 1966;
Aplikatury na akordeon guzikowy, FONOLA, Warszawa, 1993.

Działalność naukowa Wł. L. Puchnowskiego określiła podstawy i kierunki rozwoju akordeonistyki i stworzyła teoretyczne założenia dla ukształtowania sztuki wykonawczej, opracowania współczesnych metod nauczania oraz zasadniczych dla przyszłości instrumentu zmian w produkcji akordeonów w skali międzynarodowej. Miała ona również istotny wpływ na gruntowne, strukturalne zmiany w studiach muzycznych w zakresie: kierunków, specjalności, specjalizacji, minimów programowych oraz ramowych programów nauczania.
Wł. L. Puchnowski był również działaczem i organizatorem społecznego ruchu muzycznego zarówno w kraju jak i poza granicami Polski. Jego erudycja i biegła znajomość kilku języków, łatwość formułowania wypowiedzi, umiejętność w kierowaniu zespołami ludzkimi i prowadzeniu negocjacji powodowały, że był wysuwany do pełnienia odpowiedzialnych kierowniczych funkcji m.in.: w latach 1963 -1989 był wiceprzewodniczącym i sekretarzem ds. propagandy Confederation Internationale des Accordeonistes IMC/UNESCO, od roku 1991 do chwili obecnej członkiem Prezydium Internatlonal Accordionists' Society; od 1961 roku do dnia dzisiejszego Prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Akordeonistów Polskich. Liczne organizacje międzynarodowe oferowały mu swe członkostwo, żeby wymienić tu takie jak: International CounciI of Fine Arts Deans (USA) czy Fundacja Międzynarodowych Konkursów w Markneukirchen, Klingenthal (Niemcy).
Działalność społeczna Wł. L. Puchnowskiego zamyka się jego udziałem w pracach jury 87 konkursów międzynarodowych na terenie całej Europy oraz Nowej Zelandii, jury 27 Ogólnopolskich Konkursów Akordeonowych, 55 kongresach organizacji międzynarodowych na których reprezentował interesy polskiej kultury muzycznej. Wyróżniono go za nią licznymi dyplomami uznania, medalami, nagrodami, odznaczeniami i honorowymi stopniami naukowymi.
NAGRODY:
Wśród wielu honorów, które otrzymał wymieńmy te najważniejsze: 6 nagród Ministra Kultury i Sztuki - 1970, 1974 II stopnia oraz 1980, 1987, 1988, 1990 l stopnia, za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno -wychowawczej oraz pracy w RWSA; 7 nagród Rektora PWSM/AMFC za wybitne osiągnięcia w pracy, 1972, 1975, 1978, 1985, 1990, 1994, 1996; odznaka Zasłużony Działacz Kultury-1972, Medal AMFC - 1981; odznaki: zasłużony dla Białostocczyzny -1982, dla województwa Tarnobrzeskiego -1985, dla miasta Mławy - 1991; Merit Award Confederation Internationale des Accordeonistes IMC/UNESCO - 1971, 1986, 1989; Złoty Stroik i medal za zasługi dla rozwoju akordeonistyki w świecie, Senat miasta Castelfidardo - 1988; Honorowe obywatelstwo Stanu Texas, USA - 1988; Doktorat honorowy filozofii muzyki, Worid University Roundtable, Benson, Arisona, USA -1988, Medal im. Hugo Herrmanna, Niemcy -1991; Srebrna płyta za zasługi dla sztuki akordeonowej, Rosyjska Akademia Muzyki im. Gnesinych - 1995; Złoty Krzyż Zasługi - 1973; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski -1983; Medal Komisji Edukacji Narodowej 1985;
Działalność Wł. L. Puchnowskiego świadczy o niecodziennej osobowości człowieka, który przekonany o celach i potrzebie pracy dla innych potrafił poświęcić całe swe aktywne życie krzewieniu kultury muzycznej.